بوی چوبِ خیس

 

در این روزهای عجیب اردیبهشتی

نمی دانم بگویم جای تو خالیست یا جای من؟

در این هوای ابری و بارانی

در این همه سبزی روشن و تازه

در این همه بوی چوبِ خیس

قطعاً جای خیال ِمن خالیست،

چه در اتاق، چه پشت پنجره ، چه از دریچه یک نگاه حتی!

در این روزهایی که تهی ام از هر "بی تو" و "باتو"یی

در این روزها که تنها عبور میکنم بی آنکه نام هیچ کوچه ای را بخاطر بسپارم

قطعاً جای دلم خالیست، دلم؟ یادت هست آخرین بار کجا گذاشتمش؟

کنارِ بلوغِ چلچله ای کوچک ، آنگاه که پرواز می آموخت؟

پشت تمام عبورهایم آنگاه که می دویدم و زمین خوردم و همه داشته هایم به سویی پرتاب شد؟

شاید همراه بالن آرزوهایم به هوا رفت و دیگر برنگشت، یا برگشت و در مسیر هزار گردباد گمش کردم.

یا به همراه کاسه آبی که پشتِ سرِ بدرقه ی حضورت روی زمین ریختم -که بروی و باز گردی- فراموش کردم که جمع اش کنم، از روی زمین، ...

راستی یادم نیست ، رفتی و برنگشتی؟ یا برگشتی و من در جستجوی قطره های دلم روی زمین بودم و ندیدمت ... دلخور نشو، هر چه باشد، من، دلم را گم کرده ام (نه تو!) و حالا، در این روزهای بارانی و پر از بوی چوبِ خیس خیالش برگشته و هی لا به لای تمام فراموشی هایم پر پر می زند! با خیالش هم پرواز میکنم ، اوج میگیرم ،دلم را میگویم.

عجله نکن، صبر داشته باش، بگذار تا واژه های گم شده ام را بیابم...

از تو هم خواهم گفت،

اینبار که اردیبهشت بود و باران بارید و اتاق پر شد از بوی چوبِ خیس ،

اینبار که سردم نبود و پنجره را باز کردم و باران دستهایم را شست ،

خواهم گفت که "جای تو هم خالیست" میان من و هزار بی تو یی...

صبر داشته باش و برای بازگشت دلم دعا کن...

دعا کن که وقتی میاید هنوز اردیبهشت باشد و واژه ها بی انتظار خبر از حضور هزار بهانه برای "با تو بودن" بدهند!

 

راستی 2 : "یادت باشد همیشه این تویی که میروی و همیشه این منم که می مانم" ."صالحی". کسی که این روزها عجیب حرف دلم را در شعرهایش می خوانم.

 

/ 36 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ویدا

چه عناوین آبرومندی : روز مادر، روز زن .......... . روزت مبارک

جاودانگی(مامان آراز)

دوست عزیزم گاه تصور می کنم آنچه بر آدمی می رود ناشی از روح و روان و داشته های درونی اش باشد.....گاه گمان می کنم اینکه در یک دو راهی راه سخت تر انتخاب گردد نوعی برگزیدگی است....شاید نعمتی در میان باشد که در دید ما نمی گنجد....نعمتی که جنسش از درک و شعور باشد. سردت شده اما با این سرما گرمای حقیقی را خواهی یافت....گرمایی که از دل سرما بیرون می آد.... راستی رفتن هم بی نهایت سخته نازنین مادر....روزت مبارک

قاصدک

قاب و اسم جدید مبارک خیلی زیبا و دلنشین. دنیایی از حرفم و زبانم قاصر از بیان. این روزها در سکوتم و بدنبال دل روزت مبارک ای بهترین دوست و همدم. ای بهترین مادر و ای بهترین سنگ صبور که این عنوان زیبنده تو [گل][گل][گل][قلب]

ماندانا

روزت مبارک دوست نازنینم [گل]

پرسپوليسي

رسيدن به خوابِ آرامِ نسترن آسان است کافی‌ست زخمه‌دارِ خارستان را فراموش کنی، همين! "سيد علي صالحي"

پرسپوليسي

مادر صبور دوست داشتني روزت مبارك! همسر با گذشت عزيز روزت مبارك اين جمله ها قشنگن و شايد شايسته اما من ديروز رو به خودت و براي خودت كه خيلي برام دوست داشتني اي تبريك مي گم

مادر سفید برفی

سلام عزیزم روزت مبارک اسم جدید وبلاگت هم مبارک نمی دونی چقدر توی این مدت به یادت بودم و دلم برات تنگ شده بود...خوبی؟امیر سام خوبه؟

sajjad

bloge zibai dari .mishe lotfan mano link koni manam u ro link mikonam منو به نام (جملات وشعر هاي عاشقانه لينک کن9 ممنون. bego to ro ba che esmi link konam.bye

هیوا

من این وبلاگ رو تصادفی پیدا کردم. داشتم برای چند دانش آموز خارجی که بهشون فارسی درس می دم عکسی در مورد باران پیدا می کردم. اما این وبلاگ رو که دیدم کلاً کارم رو فراموش کردم. یه مدته شعر و با احساس بودن رو فراموش کرده بودم و این وبلاگ دوست داشتنی من رو به اون چیزی که خیلی دوست داشتم بر گردوند؛ به شعر و تمام اون چیزهایی که این روزها ما در زندگی روزمره مون فراموش کردیم. ممنونم از نویسنده با احساس این وبلاگ که یک لحظه زیبا به من هدیه داد ( هر چند که این شعر پر احساس ، غم رو هم به همراه داره ولی باز قشنگه ، من دوستش دارم.) :)